Królowo nieba, wesel się
alt. Regina Caeli
Antyfona maryjna odmawiana zamiast „Anioł Pański” w Okresie Wielkanocnym, od Niedzieli Zmartwychwstania do Zesłania Ducha Świętego.
Źródło: Konferencja Episkopatu Polski, modlitwy ujednolicone (2020), wersja I
Królowo nieba, wesel się
Królowo nieba, wesel się, alleluja, bo Ten, któregoś nosiła, alleluja, zmartwychpowstał, jak powiedział, alleluja. Módl się za nami do Boga. Alleluja. Raduj się i wesel, Panno Maryjo, alleluja. Bo zmartwychwstał Pan prawdziwie, alleluja. Módlmy się. Boże, Ty przez zmartwychwstanie Twojego Syna, naszego Pana, Jezusa Chrystusa, przywróciłeś radość światu, spraw, abyśmy przez Jego Matkę, Dziewicę Maryję, osiągnęli szczęście życia wiecznego. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
O modlitwie
Z liturgii
- Wiek
- Prawdopodobnie X lub XI wiek
- Autor
- Nieznany
- Kiedy
- Okres wielkanocny, zamiast Anioł Pański
Nazwy
- Królowo nieba, wesel się
- Regina Caeli · po łacinie „Królowo nieba”, od pierwszych słów
- Regina Coeli · starsza pisownia łacińska
Historia
Regina Caeli to jedna z czterech wielkich antyfon maryjnych Kościoła. Watykańskie Dyrektorium o pobożności ludowej datuje ją prawdopodobnie na X lub XI wiek. Łączy wcielenie, „bo Ten, któregoś nosiła”, z radością Wielkanocy, „zmartwychpowstał, jak powiedział”.
Autor jest nieznany. Legenda mówi, że papież Grzegorz Wielki usłyszał pewnego wielkanocnego poranka w Rzymie aniołów śpiewających trzy pierwsze wersy i sam dodał czwarty.
Franciszkanie śpiewali tę antyfonę po komplecie w XIII wieku i dzięki nim rozpowszechniła się w Rzymie i w całym Kościele.
2 kwietnia 1742 roku papież Benedykt XIV postanowił, że w okresie wielkanocnym Regina Caeli zastępuje Anioł Pański. Śpiewa się ją lub odmawia na stojąco, na znak radości ze zmartwychwstania.
W różańcu
Królowo nieba nie należy do różańca. Tak jak Anioł Pański odmawia się ją rano, w południe i wieczorem, od Niedzieli Wielkanocnej do Zesłania Ducha Świętego.